„Historia nowego nazwiska” – Elena Ferrante

Proza Ferrante w dużej mierze przypomina latynoską telenowelę – wiele tu rozwlekłych wewnętrznym monologów, życiowych dramatów, niepotrzebnych nieporozumień; jest jednak w niej coś, co nie dopuszcza do oderwania się od lektury i pozwala czerpać satysfakcję ze śledzenia zagmatwanych losów wybuchowych, włoskich charakterów.