„Dlaczego zabiłam moją najlepszą przyjaciółkę” – Amanda Michalopoulou

Książka Greczynki to porywająca literacka mozaika łącząca w sobie historie dziewczęcego dojrzewania, toksycznej przyjaźni i rodzinnych relacji, z zafascynowaniem politycznymi doktrynami oraz historią europejskich ruchów społecznych.

„Historia nowego nazwiska” – Elena Ferrante

Proza Ferrante w dużej mierze przypomina latynoską telenowelę – wiele tu rozwlekłych wewnętrznym monologów, życiowych dramatów, niepotrzebnych nieporozumień; jest jednak w niej coś, co nie dopuszcza do oderwania się od lektury i pozwala czerpać satysfakcję ze śledzenia zagmatwanych losów wybuchowych, włoskich charakterów.

„Po co ci szczęście, jeśli możesz być normalna?” – Jeanette Winterson

Zapis wspomnień Winterson przypomina siedzenie na wielogodzinnej psychoterapeutycznej sesji, która raz jest trudna do wytrzymania ze względu na nagromadzenie żalów i doznanych krzywd, innym zaś razem nieco nuży prozaicznością opisanych epizodów.