Zapis wspomnień Winterson przypomina siedzenie na wielogodzinnej psychoterapeutycznej sesji, która raz jest trudna do wytrzymania ze względu na nagromadzenie żalów i doznanych krzywd, innym zaś razem nieco nuży prozaicznością opisanych epizodów. Brytyjska pisarka nie miała łatwego życia i za cud można uznać, że choć wychowywana przez bigoteryjną, obłąkaną niemal, niezdolną do miłości i nienawidzącą książek adopcyjną matkę, skończyła jako poczytna autorka wiodąca całkiem normalną egzystencję. Autobiografia napisana jest prostym, nieszczególnie ekscytującym językiem, wyczuwalna jest jednak szczerość pisarki, często jednakowoż powodująca nagłe zmiany tonu, chaos i wrażenie niedopracowania. Umiarkowanie interesująca pozycja, która stanowić może cenną lekturę dla fanów twórczości Jeanette Winterson.

Po co ci szczęście, jeśli możesz być normalna? (org. Why Be Happy When You Could Be Normal?)
Jeanette Winterson
Tłumaczenie Katarzyna Karłowska
Wydawnictwo Rebis, 2012 (org. Jonathan Cape, 2011)
[Książkę czytałam w języku angielskim; powyższa ocena dotyczy tej wersji językowej]
Komentarze