Ostatni świadkowie to jedna z tych książek, o których znacznie łatwiej się milczy niż pisze. W poruszającym reportażu nagrodzonej literacką Nagrodą Nobla Aleksijewicz, autorka oddała głos tym, którzy głosu zostali pozbawieni, na których wojna spadła niespodziewanie i niezasłużenie, na kilkuletnie, czasem kilkunastoletnie radzieckie dzieci. Czytanie tejże książki, to jak dobrowolne poddanie się emocjonalnym torturom, powolne rozcinanie serca tępą żyletką. Aleksijewicz nie dramatyzuje, nie wyolbrzymia, nie ocenia; relacjonuje opowieści tych, którzy z dnia na dzień pozbawieni zostali dzieciństwa i którzy, pomimo upływu dekad od traumatycznych doświadczeń wojny, nie rozumieją dlaczego musieli zrzec się swej beztroski i niewinność. Głęboko wstrząsająca lektura.

Ostatni świadkowie. Utwory solowe na głos dziecięcy (org. Последние свидетели: соло для детского голоса)
Swietłana Aleksijewicz
Wydawnictwo Czarne, 2013 (org. 1985)

Zapisz

Zapisz

Komentarze