Utrzymany w formie dziennika Rok koguta jest zapisem potyczek z codziennością i prozą życia, która zazwyczaj anonsowana jest jako nietrudna i satysfakcjonująca, u narratorki jednak okazuje się być rozczarowującym slalomem na stokach depresji. Boučková nie oszczędza odbiorcy, zostawiając niewielkie pole czytelniczej wyobraźni. Po wielokroć rozdrapuje wciąż odnawiające się rodzinne kryzysy i wypowiada to, co niewypowiadane: czy można kochać kogoś, kto każdym słowem i czynem odtrąca ostatki sympatii, nawet jeśli metryka sugeruje, że osoba ta jest naszym dzieckiem? Czeszka unika niepotrzebnego gorszenia, taniego sentymentalizmu, nie oferuje pocieszenia ani nawet perspektywy happy endu; w końcu życie zwykle mocno odbiega od literackiej fikcji.

Rok koguta (org. Rok kohouta)
Tereza Boučková
Tłumaczenie Olga Czernikow
Wydawnictwo Afera, 2017 (org. Odeon, 2008)
Komentarze