Literatura piękna

„Passacaglia” – Sławomir Wernikowski

Zbiór opowiadań debiutującego pisarza to lektura czytająca się wyjątkowo szybko, głównie ze względu na pokaźną ilość zawartych w niej dialogów. I choć wydawca sugeruje, że rozmowy zawarte w Passacagli są „błyskotliwe”, z tym właśnie elementem twórczości Wernikowskiego mam największy problem. Dyskusje bohaterów zbyt często są nic nie wnoszącą pogaduszką, na dodatek postaci z opowiadań zdają się mówić tym samym głosem. Niemal żaden protagonista nie ma odrębnej mowy, językowej charakterystyki, wszyscy używają tych samych słów, zwrotów, przekleństw, prowadzą rozmowę w identyczny sposób, wypowiadają teatralne niemal kwestie, które w prawdziwym życiu nie padają. Fabularnie autor potrafi zaciekawić, jednak samo wykonanie sprawia zawód.

Passacaglia
Sławomir Wernikowski
Wydawnictwo Forma, 2019
Komentarze