Literatura piękna

„Migawki” – Claudio Magris

W swej najnowszej książce Magris stawia się w roli kolekcjonera miejsc, ludzi, zdarzeń i ulotnych nastrojów. Migawki są zestawem form krótkich, często przywodzących na myśl notatki sporządzone na barowej serwetce. Włoch bawi się językiem by raz ukazać swoją literacką wirtuozerię, w innym zaś wypadku przeszarżowując, pozostawiając z poczuciem przerostu konstrukcji nad samą treścią. Czyta się Magrisa przyjemnie, choć raczej w mniejszych niż większych dawkach; zdarza mu się dokonać frapującej obserwacji, niebanalnie zarysować urywek zdarzenia, które mogło mieć rację bytu wyłącznie w danym miejscu i o danej porze, a jednak jego literackie stop-klatki potrafią znużyć, a sam autor drażnić osobistymi poglądami. Można.

Migawki (org. Microcosmi)
Claudio Magris
Tłumaczenie Joanna Ugniewska
Wydawnictwo Literackie, 2019 (org. Garzanti, 1997)
Komentarze